аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
манты́лья — назоўнік манты́са — назоўнік
канцэпт

мантыроўка

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мантыроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 мантыро́ўка

мн.  мантыро́ўкі
Родны
каго? чаго?		 мантыро́ўкі

мн.  мантыро́вак
Давальны
каму? чаму?		 мантыро́ўцы

мн.  мантыро́ўкам
Вінавальны
каго? што?		 мантыро́ўку

мн.  мантыро́ўкі
Творны
кім? чым?		 мантыро́ўкай, мантыро́ўкаю

мн.  мантыро́ўкамі
Месны
у кім? у чым?		 мантыро́ўцы

мн.  мантыро́ўках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Дурны сабака і на гаспадара брэша.

Прыказка.

Памірае стары кароль. І вырашыў ён падзяліць сваё багацце на трох сыноў.
— Ачуменна! — сказаў чацвёрты.


mantyroŭka — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА

назоўнік мантыроўка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мантыса + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› манты́ліць (9)

(9) катыро́ўка ‹

› манты́лька (9)

(11) білетыро́ўка ‹

› манты́лья (8)

(12) карэктыро́ўка ‹

› манты́са (7)

(12) арыентыро́ўка ‹

› манты́чыць (9)

(15) транспартыро́ўка ‹

› ма́нтыя (6)

(10) сартыро́ўка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

бачу беларускае - купляю