сартыроўка

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сартыроўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сартыро́ўка мн. сартыро́ўкі
Родны каго? чаго?	сартыро́ўкі мн. сартыро́вак
Давальны каму? чаму?	сартыро́ўцы мн. сартыро́ўкам
Вінавальны каго? што?	сартыро́ўку мн. сартыро́ўкі
Творны кім? чым?	сартыро́ўкай, сартыро́ўкаю мн. сартыро́ўкамі
Месны у кім? у чым?	сартыро́ўцы мн. сартыро́ўках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абы здароўе, а жыццё будзе.

Прыказкі і прымаўкі ў дзвюх кнігах (1976)

відаць, чуваць + назоўны склон:
адсюль відаць уся наша сталіца
адгэтуль уся вёска відаць
адтуль быў відаць горад
добра відаць школа на ўзгорку
чуваць салаўіная песня
добра чуваць быў шум матора

не відаць + родны склон:
з-за гары дома не відаць