STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыплюшчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыплю́шчанне мн. прыплю́шчанні |
| Родны каго? чаго? |
прыплю́шчання мн. прыплю́шчанняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыплю́шчанню мн. прыплю́шчанням |
| Вінавальны каго? што? |
прыплю́шчанне мн. прыплю́шчанні |
| Творны кім? чым? |
прыплю́шчаннем мн. прыплю́шчаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыплю́шчанні мн. прыплю́шчаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
— Мам, я іду на вуліцу. Што трэба купіць?
— Купі кватэру і жыві асобна.
prypliuščannie — беларуская лацінка
Слова прыплюшчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыплюшчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыплюшчванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыплюсо́ўвацца (14)
(11) разбэ́шчанне ‹
› прыплюсо́ўваць (13)
(10) пярэ́шчанне ‹
› прыплю́шчана (11)
(9) плю́шчанне ‹
› прыплю́шчаны (11)
(8) вяшча́нне ‹
› прыплю́шчаны (11)
(17) інтэрнэ́т-вяшча́нне ‹
› прыплю́шчванне (13)
(14) чэрававяшча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
карціна «Ходзяць чуткі»
мастак: Нейрасетка