STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вяшчанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяшча́нне мн. вяшча́нні |
| Родны каго? чаго? |
вяшча́ння мн. вяшча́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
вяшча́нню мн. вяшча́нням |
| Вінавальны каго? што? |
вяшча́нне мн. вяшча́нні |
| Творны кім? чым? |
вяшча́ннем мн. вяшча́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
вяшча́нні мн. вяшча́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
viaščannie — беларуская лацінка
Слова вяшчанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяшчанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяшчун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вяшча́льнік (10)
(10) пярэ́шчанне ‹
› вяшча́льнік (10)
(9) плю́шчанне ‹
› вяшча́льны (9)
(12) прыплю́шчанне ‹
› вяшчацца (8)
(17) інтэрнэ́т-вяшча́нне ‹
› вяшча́ць (7)
(14) чэрававяшча́нне ‹
› вяшчу́н (6)
(10) завяшча́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мінск