мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова вяшчун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяшчу́н мн. вешчуны́ |
| Родны каго? чаго? |
вешчуна́ мн. вешчуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
вешчуну́ мн. вешчуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
вешчуна́ мн. вешчуно́ў |
| Творны кім? чым? |
вешчуно́м мн. вешчуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
вешчуне́ мн. вешчуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
«Капэрус маёй яблыньцы!» — калі вецер зваліў яблыньку і дрэву гамон.
гэта як халэмус, толькі капэрус— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.
viaščun — беларуская лацінка
Слова вяшчун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяшчун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяшчун + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вяшча́нне (8)
(6) бурчу́н ‹
› вяшчацца (8)
(10) токавярчу́н ‹
› вяшча́ць (7)
(6) маўчу́н ‹
› вяшчу́нка (8)
(7) харашу́н ‹
› вяшчу́нка (8)
(6) каршу́н ‹
› вяшчу́нна (8)
(6) ляўшу́н ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Брэст