аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова ляўшун
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ляўшу́н мн. леўшуны́ |
| Родны каго? чаго? |
леўшуна́ мн. леўшуно́ў |
| Давальны каму? чаму? |
леўшуну́ мн. леўшуна́м |
| Вінавальны каго? што? |
леўшуна́ мн. леўшуно́ў |
| Творны кім? чым? |
леўшуно́м мн. леўшуна́мі |
| Месны у кім? у чым? |
леўшуне́ мн. леўшуна́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як скура́т на агні́ (круціцца, выкручвацца) — даказваць сваю непрычыннасць, невінаватасць у якой-н. справе, звычайна нядобрай, выгароджваць сябе; празмерна, залішне выкручвацца
Ён сказаў, што мой цягнік ад’ехаў. Наіўны. Я і білет на яго не брала.
liaŭšun — беларуская лацінка
Слова ляўшун (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ляўшун — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове лях + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ляўко́нія (8)
(6) вяшчу́н ‹
› ляўша́ (5)
(7) харашу́н ‹
› ляўша́ (5)
(6) каршу́н ‹
› ля́х (3)
(7) бальшу́н ‹
› ляха́ (4)
(4) да́ўн ‹
› ля́хавіцкі (9)
(7) накда́ўн ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.