STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова вяшчунка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
вяшчу́нка мн. вяшчу́нкі |
| Родны каго? чаго? |
вяшчу́нкі мн. вяшчу́нак |
| Давальны каму? чаму? |
вяшчу́нцы мн. вяшчу́нкам |
| Вінавальны каго? што? |
вяшчу́нку мн. вяшчу́нкі |
| Творны кім? чым? |
вяшчу́нкай, вяшчу́нкаю мн. вяшчу́нкамі |
| Месны у кім? у чым? |
вяшчу́нцы мн. вяшчу́нках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць мяне воўкам называй, толькі штодзень барана дай.
Няхай бы чортам называлі, абы ў балота не гналі.
Мая бабуля з Пастаўшчыны казала ЗАДНІЦА ці СРАКА. Аніякай дупы. А ў вас што?
viaščunka — беларуская лацінка
Слова вяшчунка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік вяшчунка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове вяшчуння + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› вяшча́ць (7)
(9) звясту́нка ‹
› вяшчу́н (6)
(8) пясту́нка ‹
› вяшчу́н (6)
(7) маху́нка ‹
› вяшчу́нна (8)
(9) бландынка ‹
› вяшчу́нны (8)
(8) збажы́нка ‹
› вяшчу́ння (8)
(9) муражы́нка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
