STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыпуханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыпуха́нне мн. прыпуха́нні |
| Родны каго? чаго? |
прыпуха́ння мн. прыпуха́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыпуха́нню мн. прыпуха́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прыпуха́нне мн. прыпуха́нні |
| Творны кім? чым? |
прыпуха́ннем мн. прыпуха́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыпуха́нні мн. прыпуха́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пакуль сыты зліняе, дык голы сканае.
— Мама, а калі я дажджавога чарвяка разрэжу, то яго палавінкі будуць сябраваць?
— З табой — не!
prypuchannie — беларуская лацінка
Слова прыпуханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыпуханне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыпухласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыпуска́ць (10)
(9) напуха́нне ‹
› прыпусці́цца (11)
(10) распуха́нне ‹
› прыпусці́ць (10)
(9) успуха́нне ‹
› прыпуха́ць (9)
(7) ру́ханне ‹
› прыпу́хласць (11)
(8) тру́ханне ‹
› прыпу́хліна (10)
(9) затуха́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
