STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова успуханне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
успуха́нне мн. успуха́нні |
| Родны каго? чаго? |
успуха́ння мн. успуха́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
успуха́нню мн. успуха́нням |
| Вінавальны каго? што? |
успуха́нне мн. успуха́нні |
| Творны кім? чым? |
успуха́ннем мн. успуха́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
успуха́нні мн. успуха́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сказаў як звязаў (як уцяў, як у сук уляпіў)
секануў як крапівою
У судзе.
— Гэты чалавек забраў у вас грошы? Пацяўпешка, адказвайце.
— Я не пацяўпешка, я пацярпелы.
— Вы аддалі грошы за грын-карту бамжу — вы пацяўпешка.
uspuchannie — беларуская лацінка
Слова успуханне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік успуханне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове успухласць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› успу́дзіць (9)
(8) апуха́нне ‹
› успузы́рвацца (12)
(9) напуха́нне ‹
› успузы́рыцца (11)
(10) распуха́нне ‹
› успухацца (9)
(10) прыпуха́нне ‹
› успуха́ць (8)
(7) ру́ханне ‹
› успу́хласць (10)
(8) тру́ханне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
