STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыпыненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыпыне́нне мн. прыпыне́нні |
| Родны каго? чаго? |
прыпыне́ння мн. прыпыне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыпыне́нню мн. прыпыне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прыпыне́нне мн. прыпыне́нні |
| Творны кім? чым? |
прыпыне́ннем мн. прыпыне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыпыне́нні мн. прыпыне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
кеміць — разумець, разбірацца, цяміць
цяміць — разумець сэнс падзей, гаворкі і пад.; разбірацца, кеміць
шалопаць — кумекаць, цяміць, разумець
Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».
Уладзімір Караткевічprypyniennie — беларуская лацінка
Слова прыпыненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыпыненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыпынішча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыпы́н (6)
(11) перапыне́нне ‹
› прыпы́нак (8)
(8) спыне́нне ‹
› прыпы́начны (10)
(9) супыне́нне ‹
› прыпы́нены (9)
(8) зрыне́нне ‹
› прыпы́нены (9)
(7) чыне́нне ‹
› прыпыні́цца (10)
(9) дачыне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
