STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова чыненне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
чыне́нне мн. чыне́нні |
| Родны каго? чаго? |
чыне́ння мн. чыне́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
чыне́нню мн. чыне́нням |
| Вінавальны каго? што? |
чыне́нне мн. чыне́нні |
| Творны кім? чым? |
чыне́ннем мн. чыне́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
чыне́нні мн. чыне́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
язык гладка ходзіць (у каго, чый) — хто-н. умее свабодна, лёгка і прыгожа гаварыць
— Правильно не тарты, а торты!
— Каб табе язык адсох.
čyniennie — беларуская лацінка
Слова чыненне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік чыненне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове чыннасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Чынгі́з (6)
(9) супыне́нне ‹
› Чынгізха́н (9)
(10) прыпыне́нне ‹
› чынгісха́наўскі (14)
(8) зрыне́нне ‹
› чы́нены (6)
(9) дачыне́нне ‹
› чы́нены (6)
(15) узаемадачыне́нне ‹
› чыні́цца (7)
(11) недачыне́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
