аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прыпячатка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыпяча́тка мн. прыпяча́ткі |
| Родны каго? чаго? |
прыпяча́ткі мн. прыпяча́так |
| Давальны каму? чаму? |
прыпяча́тцы мн. прыпяча́ткам |
| Вінавальны каго? што? |
прыпяча́тку мн. прыпяча́ткі |
| Творны кім? чым? |
прыпяча́ткай, прыпяча́ткаю мн. прыпяча́ткамі |
| Месны у кім? у чым? |
прыпяча́тцы мн. прыпяча́тках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пашлі дурнога, а за ім другога.
Прыказка.— Заходзь, даражэнькі. Госць у хаце — Бог у хаце.
— Слухай, ты багаты на грошы? Пазыч мне грошай!
— І кот не мыўся, і госць з’явіўся. Ідзі, куды ішоў.
prypiačatka — беларуская лацінка
Слова прыпячатка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыпячатка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыработак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыпяча́тванне (13)
(14) гермапальча́тка ‹
› прыпяча́твацца (13)
(10) крыльча́тка ‹
› прыпяча́тваць (12)
(7) пяча́тка ‹
› прыпячы́ (7)
(8) шарша́тка ‹
› прыпячы́ся (9)
(7) мыша́тка ‹
› прырабіцца (10)
(7) мышатка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.