аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова прыручанасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыру́чанасць мн. прыру́чанасці |
| Родны каго? чаго? |
прыру́чанасці мн. прыру́чанасцяў, прыру́чанасцей |
| Давальны каму? чаму? |
прыру́чанасці мн. прыру́чанасцям |
| Вінавальны каго? што? |
прыру́чанасць мн. прыру́чанасці |
| Творны кім? чым? |
прыру́чанасцю мн. прыру́чанасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыру́чанасці мн. прыру́чанасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто бліжэй да міскі, той і чэрпае.
Псіхолаг: Вам проста трэба хваліць сябе кожны дзень.
Я (перад люстэркам): Зноў нічагусенькі не зрабіў, толькі аб'ядаўся і п'янчыў, які ж ты малайчына!
pryručanasć — беларуская лацінка
Слова прыручанасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыручанасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыручванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыру́піць (9)
(11) скру́чанасць ‹
› прыруча́йна-травяны́ (18)
(13) раскру́чанасць ‹
› прыру́чана (9)
(12) затру́чанасць ‹
› прыру́чаны (9)
(10) ссу́чанасць ‹
› прыру́чаны (9)
(13) прыло́ўчанасць ‹
› прыруча́цца (10)
(15) загрува́шчанасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.