прыручванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прыручванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыру́чванне мн. прыру́чванні
Родны каго? чаго?	прыру́чвання мн. прыру́чванняў
Давальны каму? чаму?	прыру́чванню мн. прыру́чванням
Вінавальны каго? што?	прыру́чванне мн. прыру́чванні
Творны кім? чым?	прыру́чваннем мн. прыру́чваннямі
Месны у кім? у чым?	прыру́чванні мн. прыру́чваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

насок паглядае ў пясок — пра таго, хто неўзабаве (гадоў праз 50) сыдзе на вечны спакой

час да Пана Бога пайсці / пара да Адама / пара да Абрагама на піва

Млечны Шлях і Андрамеда могуць не стукнуцца праз 5 мільярдаў гадоў. Цяпер імавернасць 50%. Вось дзе нагода сумаваць, а не гэтыя вашыя курсы долара і ўсялякія крыптакапцы.

pryručvannie — беларуская лацінка

Слова прыручванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: