STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыручэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыручэ́нне мн. прыручэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
прыручэ́ння мн. прыручэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыручэ́нню мн. прыручэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прыручэ́нне мн. прыручэ́нні |
| Творны кім? чым? |
прыручэ́ннем мн. прыручэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыручэ́нні мн. прыручэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
увабра́ць — з'есці ўсё без разбору, без астатку
Варэнікаў украінскіх з вішнямі я зараз бы цэлае вядро ўвабраў... (Даніленка)Горадня — места з Магдэбургскім правам ад 1391 г. На працягу XIV—XVIII стст. горад спрачаўся з Вільняй па багацці і прыгажосці і лічыўся другой сталіцай Вялікага Княства Літоўскага. У Рэчы Паспалітай быў назначаны месцам генеральных соймаў, на якіх абмяркоўваліся пытанні знешняй і ўнутранай палітыкі. У канцы XVIII ст. у Горадні заснавана друкарня, якая выдавала кнігі на беларускай мове.
pryručennie — беларуская лацінка
Слова прыручэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыручэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прырыўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыру́чванне (11)
(8) уручэ́нне ‹
› прыручы́цца (10)
(10) неўручэ́нне ‹
› прыручы́ць (9)
(9) выручэ́нне ‹
› прырыва́цца (10)
(8) лаўчэ́нне ‹
› прырыва́ць (9)
(11) прылаўчэ́нне ‹
› прыры́нуць (9)
(8) таўчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
