STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыручэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыручэ́нне мн. прыручэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
прыручэ́ння мн. прыручэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыручэ́нню мн. прыручэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прыручэ́нне мн. прыручэ́нні |
| Творны кім? чым? |
прыручэ́ннем мн. прыручэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыручэ́нні мн. прыручэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
З вялікага грому малы дождж бывае.
— Ты абяцаў ажаніцца са мной гэтым летам...
— Давай будзем шчырымі: хіба гэта лета?!
pryručennie — беларуская лацінка
Слова прыручэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыручэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прырыўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыру́чванне (11)
(8) уручэ́нне ‹
› прыручы́цца (10)
(10) неўручэ́нне ‹
› прыручы́ць (9)
(9) выручэ́нне ‹
› прырыва́цца (10)
(8) лаўчэ́нне ‹
› прырыва́ць (9)
(11) прылаўчэ́нне ‹
› прыры́нуць (9)
(8) таўчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Як напужаць супрацоўніка медкамісіі.