STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова таўчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
таўчэ́нне мн. таўчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
таўчэ́ння мн. таўчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
таўчэ́нню мн. таўчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
таўчэ́нне мн. таўчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
таўчэ́ннем мн. таўчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
таўчэ́нні мн. таўчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
астаткі з хаткі — усё, што ёсць, што засталося
(вы шукалі назву для The Last of Us)Калі хочаце, каб у вас усё было добра, пакладзіце пад падушку шакалад. Назаўтра раніцай у вас усё будзе ў шакаладзе.
taŭčennie — беларуская лацінка
Слова таўчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік таўчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове таўшчынка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› таўчы́льны (9)
(10) прыручэ́нне ‹
› таўчы́льня (9)
(8) лаўчэ́нне ‹
› таўчы́ся (7)
(11) прылаўчэ́нне ‹
› таўшча́ць (8)
(8) вашчэ́нне ‹
› таўшчы́нка (9)
(10) сплашчэ́нне ‹
› таўшчы́нны (9)
(10) уплашчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Шклянка — для вады. Кантовая шклянка — гранёный стакан.
Конаўка — металічная пасудзіна з ручкай для піцця вады.
Кубак — невялікая, звычайна з ручкай, пасудзіна з гліны ці фарфору для піцця (па-польску філіжанка). У ВКЛ казалі не фарфоравы, а парцалянавы кубак. Аднаразовы кубачак — одноразовый стаканчик.
Келіх — вялікая, звычайна высокая чарка для віна.
Чара — пасудзіна для піцця віна (паэтычнае слова).
Куфель, кухаль — бакал для піва. (?) куфаль
Чарка — невялікая шклянка, прызначаная для піцця спіртных напіткаў (стопка).
Кілішак — чарка на ножцы («міні-келіх»).