STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прылаўчэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прылаўчэ́нне мн. прылаўчэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
прылаўчэ́ння мн. прылаўчэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прылаўчэ́нню мн. прылаўчэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прылаўчэ́нне мн. прылаўчэ́нні |
| Творны кім? чым? |
прылаўчэ́ннем мн. прылаўчэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прылаўчэ́нні мн. прылаўчэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
клёпкі ў галаве не стае (не хапае) — пра дурнаватага, з дзівацтвамі чалавека
трэцяй бэлькі нестае; пятае клёпкі бракуе; без пятай дошчачкі; не ўсе дома ў каго (пра дзівака, чалавека ненармальнага, прыдуркаватага)— Мам, я іду на вуліцу. Што трэба купіць?
— Купі кватэру і жыві асобна.
prylaŭčennie — беларуская лацінка
Слова прылаўчэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прылаўчэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прылашчванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыла́ўка (8)
(9) выручэ́нне ‹
› прылаўча́цца (11)
(10) прыручэ́нне ‹
› прылаўчы́цца (11)
(8) лаўчэ́нне ‹
› прыла́шчаны (10)
(8) таўчэ́нне ‹
› прыла́шчаны (10)
(8) вашчэ́нне ‹
› прыла́шчванне (12)
(10) сплашчэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
