аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прылашчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыла́шчванне мн. прыла́шчванні |
| Родны каго? чаго? |
прыла́шчвання мн. прыла́шчванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыла́шчванню мн. прыла́шчванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыла́шчванне мн. прыла́шчванні |
| Творны кім? чым? |
прыла́шчваннем мн. прыла́шчваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыла́шчванні мн. прыла́шчваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
— Ты мяне чуеш?
— Чую. Але не слухаю.
prylaščvannie — беларуская лацінка
Слова прылашчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прылашчванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прылепка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прылаўчэ́нне (11)
(12) падла́шчванне ‹
› прыла́шчаны (10)
(10) ула́шчванне ‹
› прыла́шчаны (10)
(13) прыўла́шчванне ‹
› прыла́шчвацца (12)
(11) асна́шчванне ‹
› прыла́шчваць (11)
(13) рассна́шчванне ‹
› прыла́шчыцца (11)
(13) прысна́шчванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.