аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыснашчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прысна́шчванне мн. прысна́шчванні |
| Родны каго? чаго? |
прысна́шчвання мн. прысна́шчванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прысна́шчванню мн. прысна́шчванням |
| Вінавальны каго? што? |
прысна́шчванне мн. прысна́шчванні |
| Творны кім? чым? |
прысна́шчваннем мн. прысна́шчваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прысна́шчванні мн. прысна́шчваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хто дбае, той і мае.
Хто не дбае, той трасцу мае.
— У вас было шмат партнёраў?
— Не больш як адзін за раз.
prysnaščvannie — беларуская лацінка
Слова прыснашчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыснашчванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прысненне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыснасці́ць (11)
(12) прыла́шчванне ‹
› прысна́шчаны (11)
(11) асна́шчванне ‹
› прысна́шчаны (11)
(13) рассна́шчванне ‹
› прысна́шчвацца (13)
(13) вытара́шчванне ‹
› прысна́шчваць (12)
(11) скле́шчванне ‹
› прысне́жаны (10)
(10) спе́шчванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.