STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыўлашчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыўла́шчванне мн. прыўла́шчванні |
| Родны каго? чаго? |
прыўла́шчвання мн. прыўла́шчванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыўла́шчванню мн. прыўла́шчванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыўла́шчванне мн. прыўла́шчванні |
| Творны кім? чым? |
прыўла́шчваннем мн. прыўла́шчваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыўла́шчванні мн. прыўла́шчваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
«Капэрус маёй яблыньцы!» — калі вецер зваліў яблыньку і дрэву гамон.
гэта як халэмус, толькі капэрус✖ па панядзелкам, па суботам
✖ па панядзелках, па суботах
✔ у панядзелкі, у суботы (панядзелкамі, суботамі)
pryŭlaščvannie — беларуская лацінка
Слова прыўлашчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыўлашчванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыўнясенне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыўла́шчаны (11)
(11) абла́шчванне ‹
› прыўла́шчаны (11)
(12) падла́шчванне ‹
› прыўлашча́ць (11)
(10) ула́шчванне ‹
› прыўла́шчвацца (13)
(12) прыла́шчванне ‹
› прыўла́шчваць (12)
(11) асна́шчванне ‹
› прыўла́шчыць (11)
(13) рассна́шчванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
