прыўлашчванне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прыўлашчванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыўла́шчванне мн. прыўла́шчванні
Родны каго? чаго?	прыўла́шчвання мн. прыўла́шчванняў
Давальны каму? чаму?	прыўла́шчванню мн. прыўла́шчванням
Вінавальны каго? што?	прыўла́шчванне мн. прыўла́шчванні
Творны кім? чым?	прыўла́шчваннем мн. прыўла́шчваннямі
Месны у кім? у чым?	прыўла́шчванні мн. прыўла́шчваннях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто ў цемру глядзіць, той ад святла крывіцца.

— І хто мы з табой цяпер, сябры ці палюбоўнікі?..
Ён стаяў ля акна і маўчаў…
— Кім бы ты хацеў быць? — спытала яна зноў.
Ён паглядзеў у акно, на зорнае неба, і летуценна адказаў:
— Астранаўтам!

pryŭlaščvannie — беларуская лацінка

Слова прыўлашчванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: