STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова уручэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
уручэ́нне мн. уручэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
уручэ́ння мн. уручэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
уручэ́нню мн. уручэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
уручэ́нне мн. уручэ́нні |
| Творны кім? чым? |
уручэ́ннем мн. уручэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
уручэ́нні мн. уручэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сыпаць бісер (перлы) перад свіннямі
дарэмна гаварыць аб чым-н. ці даказваць што-н. таму, хто не здольны або не хоча зразумець гэта— У каго гэта ты ўчора начавала?
— У знаёмага.
— І калі вы пазнаёміліся?
— Пазаўчора.
uručennie — беларуская лацінка
Слова уручэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік уручэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове урывак + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Уру́чча (6)
(9) атручэ́нне ‹
› уручыцца (8)
(13) самаатручэ́нне ‹
› уручы́ць (7)
(10) вытручэ́нне ‹
› уршуля́нскі (10)
(10) неўручэ́нне ‹
› уры́вак (6)
(9) выручэ́нне ‹
› урыва́нне (8)
(10) прыручэ́нне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
