Уручча

гэта

назоўнік
ніякі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова Уручча
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Уру́чча мн. Уру́ччы
Родны каго? чаго?	Уру́чча мн. Уру́ччаў
Давальны каму? чаму?	Уру́ччу мн. Уру́ччам
Вінавальны каго? што?	Уру́чча мн. Уру́ччы
Творны кім? чым?	Уру́ччам мн. Уру́ччамі
Месны у кім? у чым?	Уру́ччы мн. Уру́ччах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чалавек без сяброў, што печ без дроў.

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

Uručča — беларуская лацінка

Слова Уручча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: