STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова Уручча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
Уру́чча мн. Уру́ччы |
| Родны каго? чаго? |
Уру́чча мн. Уру́ччаў |
| Давальны каму? чаму? |
Уру́ччу мн. Уру́ччам |
| Вінавальны каго? што? |
Уру́чча мн. Уру́ччы |
| Творны кім? чым? |
Уру́ччам мн. Уру́ччамі |
| Месны у кім? у чым? |
Уру́ччы мн. Уру́ччах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
Хто хоча перамагаць, той знаходзіць спосабы.
Uručča — беларуская лацінка
Слова Уручча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік Уручча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове Урыцкі + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› уруча́цца (8)
(9) трохгу́чча ‹
› уруча́ць (7)
(6) кру́чча ‹
› уручну́ю (7)
(7) стру́чча ‹
› уручыцца (8)
(5) су́чча ‹
› уручы́ць (7)
(7) зарэ́чча ‹
› уручэ́нне (8)
(7) Зарэ́чча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
