Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

прыслуга, -і, ДМ -слузе, жаночы род
  1. Служанка, хатняя работніца. [Эрне] ўсё роўна: сталасць прыйшла без мінулага, а цяперашняе — без ніякай будучыні, і ёй што — так ужо і жыць прыслугай. ← Мікола Ракітны.
  2. зборны назоўнік Слугі. У генерала было некалькі чалавек прыслугі. ← Аляксей Карпюк.
  3. зборны назоўнік Работнікі, якія абслугоўваюць чыгуначны састаў, параход, самалёт і пад. На самалёце не было прыслугі і не было нават радыёстанцыі: пасажырам гарантаваўся бяспечны пералёт. ← Іван Шамякін.
  4. зборны назоўнік Каманда, якая абслугоўвае гармату, мінамёт. Чахол са ствала зняты. Прыслуга стаяла на сваіх месцах, іменна так, як належала па статуту. Нават Макоўчык быў гатовы: прыгнуўшы галаву, трымаў у .. руках працягнуты да зараджаючага снарад. ← Іван Мележ.

❌

прыслуга

гэта

— служанка

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова прыслуга
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прыслу́га мн. прыслу́гі
Родны каго? чаго?	прыслу́гі мн. прыслу́г
Давальны каму? чаму?	прыслу́зе мн. прыслу́гам
Вінавальны каго? што?	прыслу́гу мн. прыслу́г
Творны кім? чым?	прыслу́гай, прыслу́гаю мн. прыслу́гамі
Месны у кім? у чым?	прыслу́зе мн. прыслу́гах
Клічная форма	— мн. —

Слова прыслуга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прыслуга — у родным, давальным, творным і месным склоне

Навігатар

Мемчыкі

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!