Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

прыслоўе¹, -я, ніякі род
Нязменная часціна мовы, якая абазначае прымету дзеяння, стану і якасці, напрыклад: хутка, лёгка, высока.
прыслоўе², -я, ніякі род
Прыгаворка, выраз і пад., якія ўстаўляюцца ў мову для большай эфектнасці або па прывычцы. Плач яе быў ціхі, з прыслоўямі, кабечы. ← Кузьма Чорны. «Люба-дорага» было любімае прыслоўе старшыні. ← Міхась Даніленка. // Тое, што гаворыцца для суправаджэння якіх-н. дзеянняў. Духаў закліналі пэўнымі традыцыйнымі прыслоўямі. ← Алег Лойка.

❌

прыслоўе

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прысло́ўе мн. прысло́ўі
Родны каго? чаго?	прысло́ўя мн. прысло́ўяў
Давальны каму? чаму?	прысло́ўю мн. прысло́ўям
Вінавальны каго? што?	прысло́ўе мн. прысло́ўі
Творны кім? чым?	прысло́ўем мн. прысло́ўямі
Месны у кім? у чым?	прысло́ўі мн. прысло́ўях
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Ды што вам гаварыць, трашчоткам, — стары чамусьці раззлаваўся, махнуў рукой і лёг на печы. (Шамякін)

што такое трашчотка

кожны мованыцік («вы што, не можаце напісаць шаурма па-беларуску?») з цягам часу ператвараецца ў мованацыка («вы няправільна напісалі, ну якая шаварня?!»)

Слова прыслоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прыслоўе — у родным, давальным, творным і месным склоне

прыслоўе

Навігатар

Мемчыкі