беларускамоўе

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова беларускамоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	беларускамо́ўе мн. беларускамо́ўі
Родны каго? чаго?	беларускамо́ўя мн. беларускамо́ўяў
Давальны каму? чаму?	беларускамо́ўю мн. беларускамо́ўям
Вінавальны каго? што?	беларускамо́ўе мн. беларускамо́ўі
Творны кім? чым?	беларускамо́ўем мн. беларускамо́ўямі
Месны у кім? у чым?	беларускамо́ўі мн. беларускамо́ўях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Для мужчыны крыніцай пакут выступае злая і сварлівая жонка, баба (Сварлівая жонка горш, чым каню хамут; Узяў пілку на сваю шыйку; Бог стварыў два зла: бабу і казла; Баба з пекла родам; У бабы душы няма), а для жанчыны — ліхі муж (Ліхога любіць — сябе губіць; Мужык не мядзведзь, а мяса аб’есць; Сам мужычок з кулачок, а зла як у казла).

Беларуская Энцыклапедыя:
«каталіцкая царква хацела мірным шляхам ахрысціць АПОШНІ ЯЗЫЧНІЦКІ НАРОД У ЕЎРОПЕ».

Добры дзень, язычнікі.

bielaruskamoŭje — беларуская лацінка

Слова беларускамоўе (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: