STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыслухоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыслухо́ўванне мн. прыслухо́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
прыслухо́ўвання мн. прыслухо́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыслухо́ўванню мн. прыслухо́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыслухо́ўванне мн. прыслухо́ўванні |
| Творны кім? чым? |
прыслухо́ўваннем мн. прыслухо́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыслухо́ўванні мн. прыслухо́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У каго дзеці, у таго шчасце.
К старасці дзве радасці: здароўе і добрыя ўнукі.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
prysluchoŭvannie — беларуская лацінка
Слова прыслухоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыслухоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прысмажванне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыслу́хацца (11)
(14) падслухо́ўванне ‹
› прыслу́хаць (10)
(12) услухо́ўванне ‹
› прыслу́хвацца (12)
(13) выслухо́ўванне ‹
› прыслухо́ўвацца (14)
(10) выхо́ўванне ‹
› прысляпі́цца (11)
(14) перавыхо́ўванне ‹
› прысляпі́ць (10)
(11) прыхо́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
