STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыхоўванне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыхо́ўванне мн. прыхо́ўванні |
| Родны каго? чаго? |
прыхо́ўвання мн. прыхо́ўванняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыхо́ўванню мн. прыхо́ўванням |
| Вінавальны каго? што? |
прыхо́ўванне мн. прыхо́ўванні |
| Творны кім? чым? |
прыхо́ўваннем мн. прыхо́ўваннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыхо́ўванні мн. прыхо́ўваннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жыгу́чка, пяку́чка — пякучая крапіва́ з дробным лісцем
— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.
prychoŭvannie — беларуская лацінка
Слова прыхоўванне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыхоўванне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыхруст + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прыхо́пліванне (13)
(14) прыслухо́ўванне ‹
› прыхо́плівацца (13)
(10) выхо́ўванне ‹
› прыхо́пліваць (12)
(14) перавыхо́ўванне ‹
› прыхо́ўвацца (11)
(14) заштрыхо́ўванне ‹
› прыхо́ўваць (10)
(12) замацо́ўванне ‹
› прыхрабры́цца (12)
(12) адмацо́ўванне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
