аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прыступанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прыступа́нне мн. прыступа́нні |
| Родны каго? чаго? |
прыступа́ння мн. прыступа́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
прыступа́нню мн. прыступа́нням |
| Вінавальны каго? што? |
прыступа́нне мн. прыступа́нні |
| Творны кім? чым? |
прыступа́ннем мн. прыступа́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
прыступа́нні мн. прыступа́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Яшчэ гэткі не спаткаўся, каб усім ён спадабаўся.
— Скарнік, ты, несумнеўна, самы нікчэмны слоўнік з усіх, пра якія я чуў.
— Але вы пра мяне чулі.
prystupannie — беларуская лацінка
Слова прыступанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прыступанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прыступачка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прысту́кнуць (11)
(9) уступанне ‹
› пры́ступ (7)
(13) пераўступа́нне ‹
› прысту́пак (9)
(10) выступа́нне ‹
› прыступападо́бны (15)
(7) цу́панне ‹
› прыступа́цца (11)
(8) шчу́панне ‹
› прыступа́ць (10)
(7) лы́панне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.