STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шчупанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчу́панне мн. шчу́панні |
| Родны каго? чаго? |
шчу́пання мн. шчу́панняў |
| Давальны каму? чаму? |
шчу́панню мн. шчу́панням |
| Вінавальны каго? што? |
шчу́панне мн. шчу́панні |
| Творны кім? чым? |
шчу́паннем мн. шчу́паннямі |
| Месны у кім? у чым? |
шчу́панні мн. шчу́паннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пакуль сыты зліняе, дык голы сканае.
Я ні разу не сказаў дзякуй тым, хто казаў «ты мне яшчэ дзякуй скажаш».
ščupannie — беларуская лацінка
Слова шчупанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчупанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчупачок + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчупако́выя (10)
(10) выступа́нне ‹
› шчу́пальца (9)
(11) прыступа́нне ‹
› шчу́пальцавы (11)
(7) цу́панне ‹
› шчу́паць (7)
(7) лы́панне ‹
› шчупачо́к (8)
(8) клы́панне ‹
› шчупачы́на (9)
(7) ры́панне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
