мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
шчу́паць — дзеяслоў шчупачы́на — назоўнік
канцэпт

шчупачок

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова шчупачок
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 шчупачо́к

мн.  шчупачкі́
Родны
каго? чаго?		 шчупачка́

мн.  шчупачко́ў
Давальны
каму? чаму?		 шчупачку́

мн.  шчупачка́м
Вінавальны
каго? што?		 шчупачка́

мн.  шчупачко́ў
Творны
кім? чым?		 шчупачко́м

мн.  шчупачка́мі
Месны
у кім? у чым?		 шчупачку́

мн.  шчупачка́х
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

несці сябе (высока) — трымаць сябе ганарліва

Які ён гога! які дока!
Як ён сябе нясе высока!
(Якуб Колас)

— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.


ščupačok — беларуская лацінка

Слова шчупачок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік шчупачок — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове шчупачына + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› шчу́пальцавы (11)

(7) семачо́к ‹

› шчу́панне (8)

(6) жмачо́к ‹

› шчу́паць (7)

(6) значо́к ‹

› шчупачы́на (9)

(8) каўпачо́к ‹

› шчупачы́ны (9)

(6) шпачо́к ‹

› шчупачы́шча (10)

(5) рачо́к ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

цырульня