аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шпачок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шпачо́к мн. шпачкі́ |
| Родны каго? чаго? |
шпачка́ мн. шпачко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
шпачку́ мн. шпачка́м |
| Вінавальны каго? што? |
шпачка́ мн. шпачко́ў |
| Творны кім? чым? |
шпачко́м мн. шпачка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
шпачку́ мн. шпачка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.
— Спачатку будзеце прымаць вось гэтыя таблеткі і толькі потым парашок.
— Добра.
— У рэцэпце ўсё зразумелі?
— Зразумела.
— Пытанні ёсць?
— Няма.
— Не забудзьце пра таблеткі.
— Якія таблеткі?
špačok — беларуская лацінка
Слова шпачок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шпачок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шпачыха + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шпацыро́ўшчык (12)
(6) значо́к ‹
› шпа́цыя (6)
(8) шчупачо́к ‹
› шпачанё́ (7)
(8) каўпачо́к ‹
› шпачы́ны (7)
(5) рачо́к ‹
› шпачы́ха (7)
(7) марачо́к ‹
› шпе́г (4)
(7) шарачо́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.