аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова шчупачышча
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчупачы́шча мн. шчупачы́шчы |
| Родны каго? чаго? |
шчупачы́шча мн. шчупачы́шчаў |
| Давальны каму? чаму? |
шчупачы́шчу мн. шчупачы́шчам |
| Вінавальны каго? што? |
шчупачы́шча мн. шчупачы́шчаў |
| Творны кім? чым? |
шчупачы́шчам мн. шчупачы́шчамі |
| Месны у кім? у чым? |
шчупачы́шчы мн. шчупачы́шчах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чалавек галодны ні на што не годны.
Бабуля паспрачалася з Ціханам, што ён не з'есць 26 пельменяў. Спрачаліся на прыбіранне ў кватэры. І вось Ціхан даядае 25-ы пельмень і разумее, што 26-га ў талерцы няма. Гэта ўсё, што трэба ведаць пра заключэнне дагавораў.
ščupačyšča — беларуская лацінка
Слова шчупачышча (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчупачышча — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчупік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчупачо́к (8)
(10) вадо́хрышча ‹
› шчупачы́на (9)
(8) азяры́шча ‹
› шчупачы́ны (9)
(8) Езяры́шча ‹
› шчупе́ніць (9)
(9) бура́чышча ‹
› шчу́пік (6)
(7) пе́чышча ‹
› шчупко́м (7)
(10) пшані́чышча ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.