STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шчупачына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчупачы́на мн. шчупачы́ны |
| Родны каго? чаго? |
шчупачы́ны мн. шчупачы́наў |
| Давальны каму? чаму? |
шчупачы́ну мн. шчупачы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
шчупачы́ну мн. шчупачы́наў |
| Творны кім? чым? |
шчупачы́нам мн. шчупачы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
шчупачы́не мн. шчупачы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пытайся не ў старога, а ў бывалага.
— Дарагі Дзед Мароз! Напішу сцісла. Мне трэба грошы і пахудзець на 10 кг.
— Я таксама сцісла. Ідзі працуй і менш аб'ядайся!
ščupačyna — беларуская лацінка
Слова шчупачына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчупачына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчупачышча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчу́панне (8)
(9) пазна́чына ‹
› шчу́паць (7)
(9) часначы́на ‹
› шчупачо́к (8)
(7) апачы́на ‹
› шчупачы́ны (9)
(7) асачы́на ‹
› шчупачы́шча (10)
(10) прастачына ‹
› шчупе́ніць (9)
(10) прастачына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
