STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова шчупачына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шчупачы́на мн. шчупачы́ны |
| Родны каго? чаго? |
шчупачы́ны мн. шчупачы́наў |
| Давальны каму? чаму? |
шчупачы́ну мн. шчупачы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
шчупачы́ну мн. шчупачы́наў |
| Творны кім? чым? |
шчупачы́нам мн. шчупачы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
шчупачы́не мн. шчупачы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чалавек галодны ні на што не годны.
Стаю на кухні, гатую. Падыходзіць сын і кажа: «Тат, калі я буду працаваць, я буду табе і прадукты купляць, і камуналку аплачваць!» Я аж праслязіўся. Яму 29 гадоў.
ščupačyna — беларуская лацінка
Слова шчупачына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік шчупачына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове шчупачышча + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› шчу́панне (8)
(9) пазна́чына ‹
› шчу́паць (7)
(9) часначы́на ‹
› шчупачо́к (8)
(7) апачы́на ‹
› шчупачы́ны (9)
(7) асачы́на ‹
› шчупачы́шча (10)
(10) прастачына ‹
› шчупе́ніць (9)
(10) прастачына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
