аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова пазначына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
пазна́чына мн. пазна́чыны |
| Родны каго? чаго? |
пазна́чыны мн. пазна́чын |
| Давальны каму? чаму? |
пазна́чыне мн. пазна́чынам |
| Вінавальны каго? што? |
пазна́чыну мн. пазна́чыны |
| Творны кім? чым? |
пазна́чынай, пазна́чынаю мн. пазна́чынамі |
| Месны у кім? у чым? |
пазна́чыне мн. пазна́чынах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае
— Якая смачная ў вас гарбата, што гэта за гатунак?
— Гэта каньяк…
paznačyna — беларуская лацінка
Слова пазначына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік пазначына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове пазначэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› пазнача́ць (9)
(6) ма́чына ‹
› пазна́чка (8)
(8) лама́чына ‹
› пазначне́ць (10)
(8) вы́мачына ‹
› пазна́чыцца (10)
(9) часначы́на ‹
› пазна́чыць (9)
(7) апачы́на ‹
› пазначэ́нне (10)
(9) шчупачы́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.