STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова апачына
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
апачы́на мн. апачы́ны |
| Родны каго? чаго? |
апачы́ны мн. апачы́н |
| Давальны каму? чаму? |
апачы́не мн. апачы́нам |
| Вінавальны каго? што? |
апачы́ну мн. апачы́ны |
| Творны кім? чым? |
апачы́най, апачы́наю мн. апачы́намі |
| Месны у кім? у чым? |
апачы́не мн. апачы́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не злуй: злых на прывязі трымаюць.
Беларускую мову не трэба любіць — яе трэба ўжываць.
apačyna — беларуская лацінка
Слова апачына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік апачына — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове апаш + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› апахрама́т (9)
(8) вы́мачына ‹
› апацэ́нтр (8)
(9) пазна́чына ‹
› апа́ч (4)
(9) часначы́на ‹
› апа́ш (4)
(9) шчупачы́на ‹
› апаш (4)
(7) асачы́на ‹
› апа́ш (4)
(10) прастачына ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
