Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

прысуд, -у, Месны склон -дзе, мужчынскі род
1. Рашэнне суда; прыгавор. Бадай у пустым ужо зале суд вынес прысуд. ← Міхась Лынькоў. Словы прысуду былі нейкія быццам цяжкія, але яны не прыгняталі. ← Алесь Савіцкі. // пераноснае значэнне Меркаванне, думка аб чым-н., ацэнка чаго-н. Пятро не зводзіў вачэй з Галіны, стараючыся прачытаць на жончыным твары прысуд свайму рашэнню. ← Уладзімір Шахавец.
2. Рашэнне, пастанова якой-н. арганізацыі, сходу. [Дзетдомаўцам] таксама непрыемна, што вось ён, Арсень Зайцаў, член дзіцячага савета, добры вучань і выхаванец, стаіць і чакае прысуду. ← Уладзіслаў Нядзведскі. І што асабліва ўрэзалася ў памяць Пракопу, дык гэта Лапко і яго праўдзівае прызнанне, і той прысуд, які вынесен быў яму сходам калгаснікаў. ← Якуб Колас.

❌

прысуд

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прысуд
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	прысу́д мн. прысу́ды
Родны каго? чаго?	прысу́ду мн. прысу́даў
Давальны каму? чаму?	прысу́ду мн. прысу́дам
Вінавальны каго? што?	прысу́д мн. прысу́ды
Творны кім? чым?	прысу́дам мн. прысу́дамі
Месны у кім? у чым?	прысу́дзе мн. прысу́дах
Клічная форма	— мн. —

Слова прысуд (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік прысуд — у родным, давальным, творным і месным склоне

прысуд

Навігатар

Мемчыкі