аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
прысу́джваць — дзеяслоў прысудзіцца — дзеяслоў
канцэпт

прысуджэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова прысуджэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
прысуджэ́нне

мн.  прысуджэ́нні
Родны
каго? чаго?
прысуджэ́ння

мн.  прысуджэ́нняў
Давальны
каму? чаму?
прысуджэ́нню

мн.  прысуджэ́нням
Вінавальны
каго? што?
прысуджэ́нне

мн.  прысуджэ́нні
Творны
кім? чым?
прысуджэ́ннем

мн.  прысуджэ́ннямі
Месны
у кім? у чым?
прысуджэ́нні

мн.  прысуджэ́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Праграміст радуецца, калі запрацавала. Тэсціроўшчык радуецца, калі не запрацавала.

Калі ты адначасова Т і П, то гэта дарога ў дурку.

prysudžennie — беларуская лацінка

Слова прысуджэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік прысуджэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове прысукванне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


прысуджа́ць (10)

(9) асуджэ́нне

прысу́джвацца (12)

(13) самаасуджэ́нне

прысу́джваць (11)

(11) рассуджэ́нне

прысудзіцца (11)

(10) астуджэ́нне

прысудзі́ць (10)

(12) выпярэджэнне

прысу́дна (8)

(10) пасяджэ́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

эвалюцыя