STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова рассуджэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
рассуджэ́нне мн. рассуджэ́нні |
| Родны каго? чаго? |
рассуджэ́ння мн. рассуджэ́нняў |
| Давальны каму? чаму? |
рассуджэ́нню мн. рассуджэ́нням |
| Вінавальны каго? што? |
рассуджэ́нне мн. рассуджэ́нні |
| Творны кім? чым? |
рассуджэ́ннем мн. рассуджэ́ннямі |
| Месны у кім? у чым? |
рассуджэ́нні мн. рассуджэ́ннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
жаўжаняткі — малыя жвавыя дзеткі
задрыга — нягеглы
чмур — балака, вясёлы гаварун
З гэным чмуром са смеху памром.
беларус беларусу грамар нацы
граманацык / мованацык / грамакарнік / мовакарнікrassudžennie — беларуская лацінка
Слова рассуджэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік рассуджэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рассуднасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› рассуджа́ць (10)
(8) суджэ́нне ‹
› рассуджвацца (12)
(9) асуджэ́нне ‹
› рассу́джваць (11)
(13) самаасуджэ́нне ‹
› рассудзі́ць (10)
(11) прысуджэ́нне ‹
› рассу́длівы (10)
(10) астуджэ́нне ‹
› рассу́днасць (11)
(12) выпярэджэнне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
анягож, аняж — вядома (ж), а як жа, так // няўжо