мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
су́джаны — дзеепрыметнік судзе́бнік — назоўнік
канцэпт

суджэнне

гэта

назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова суджэнне
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
суджэ́нне

мн.  суджэ́нні
Родны
каго? чаго?
суджэ́ння

мн.  суджэ́нняў
Давальны
каму? чаму?
суджэ́нню

мн.  суджэ́нням
Вінавальны
каго? што?
суджэ́нне

мн.  суджэ́нні
Творны
кім? чым?
суджэ́ннем

мн.  суджэ́ннямі
Месны
у кім? у чым?
суджэ́нні

мн.  суджэ́ннях
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

«Капэрус маёй яблыньцы!» — калі вецер зваліў яблыньку і дрэву гамон.

гэта як халэмус, толькі капэрус

Прамежкавы ўзрост — гэта калі яшчэ не супраць бурнага сэксу на падаконніку, але ўжо не ведаеш, куды падзець з яго расаду.


sudžennie — беларуская лацінка

Слова суджэнне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік суджэнне — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове судзебнік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


су́джаны (7)

(9) блуджэ́нне

су́джаны (7)

(11) заблуджэ́нне

су́джаны (7)

(9) знуджэ́нне

судзе́бнік (9)

(9) асуджэ́нне

судзе́ец (7)

(13) самаасуджэ́нне

судзе́йнік (9)

(11) рассуджэ́нне


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

папраўляйце маё жыццё