мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
рассу́джаны — дзеепрыметнік рассуджвацца — дзеяслоў
канцэпт

рассуджаць

гэта
— разбіраючы абставіны, факты, устанаўліваць, хто правы, хто вінаваты (рассуджаць паміж кім-небудзь і кім-небудзь); разважаць, рашаць (рассуджаць спрэчку, рассуджаць паводле справядлівасці)

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны / непераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў рассуджаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

словаформы
Пачатковая форма
рассуджа́ць
Цяперашні час
1-я асоба:
я што раблю?
мы што робім?
2-я асоба:
ты што робіш?
вы што робіце?
3-я асоба:
ён-яна-яно што робіць?
яны што робяць?
я  рассуджа́ю
мы  рассуджа́ем

ты  рассуджа́еш
вы  рассуджа́еце

ён, яна, яно  рассуджа́е
яны  рассуджа́юць
Прошлы час
што рабіла?
што рабіў?
што рабілі?
ж.  рассуджа́ла
м.  рассуджа́ў
н.  рассуджа́ла

мн.  рассуджа́лі
Загадны лад
2-я асоба:
ты што рабі?
вы што рабіце?
ты  рассуджа́й
вы  рассуджа́йце
Дзеепрыслоўе
цяперашні час:
што робячы?
рассуджа́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

У кальца няма канца.

гэта проста космас, а не выслоўе
ведаць бы яшчэ ягоны сэнс...

Ува мне змагаюцца два дарадцы: адзін кажа пасраць дома і спазніцца, а другога я больш не слухаю.


rassudžać — беларуская лацінка

Слова рассуджаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове рассуджвацца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


расстыко́ўка (11)

(8) асуджа́ць

рассу́джаны (10)

(9) засуджа́ць

рассу́джаны (10)

(9) адсуджа́ць

рассуджвацца (12)

(10) прысуджа́ць

рассу́джваць (11)

(9) астуджа́ць

рассуджэ́нне (11)

(11) паастуджа́ць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

прыгадай свае вытокі