аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
адсу́джаны — дзеепрыметнік адсу́джванне — назоўнік
канцэпт

адсуджаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў адсуджаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

словаформы
Пачатковая форма
адсуджа́ць
Цяперашні час
1-я асоба:
я што раблю?
мы што робім?
2-я асоба:
ты што робіш?
вы што робіце?
3-я асоба:
ён-яна-яно што робіць?
яны што робяць?
я  адсуджа́ю
мы  адсуджа́ем

ты  адсуджа́еш
вы  адсуджа́еце

ён, яна, яно  адсуджа́е
яны  адсуджа́юць
Прошлы час
што рабіла?
што рабіў?
што рабілі?
ж.  адсуджа́ла
м.  адсуджа́ў
н.  адсуджа́ла

мн.  адсуджа́лі
Загадны лад
2-я асоба:
ты што рабі?
вы што рабіце?
ты  адсуджа́й
вы  адсуджа́йце
Дзеепрыслоўе
цяперашні час:
што робячы?
адсуджа́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.


Чужы дрын вялікі, а свайго не відаць.

калі нейкай прыказкі няма, то яе варта прыдумаць

adsudžać — беларуская лацінка

Слова адсуджаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

дзе паставіць націск у слове адсуджвацца + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


адсубстанты́ўны (14)

(8) знуджа́ць

адсу́джаны (9)

(8) асуджа́ць

адсу́джаны (9)

(9) засуджа́ць

адсу́джванне (11)

(10) рассуджа́ць

адсу́джвацца (11)

(10) прысуджа́ць

адсу́джваць (10)

(9) астуджа́ць


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

сам здохне