засуджаць

гэта

дзеяслоў
незакончанае трыванне
пераходны
незваротны
1-е спражэнне

праспрагаць дзеяслоў засуджаць
утварыць дзеепрыслоўе
як правільна пісаць і куды ставіць націск

	словаформы
Пачатковая форма	засуджа́ць
Цяперашні час 1-я асоба: я што раблю? мы што робім? 2-я асоба: ты што робіш? вы што робіце? 3-я асоба: ён-яна-яно што робіць? яны што робяць?	я засуджа́ю мы засуджа́ем ты засуджа́еш вы засуджа́еце ён, яна, яно засуджа́е яны засуджа́юць
Прошлы час што рабіла? што рабіў? што рабілі?	ж. засуджа́ла м. засуджа́ў н. засуджа́ла мн. засуджа́лі
Загадны лад 2-я асоба: ты што рабі? вы што рабіце?	ты засуджа́й вы засуджа́йце
Дзеепрыслоўе цяперашні час: што робячы?	засуджа́ючы

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

у старніку можна знайсці ахвіцэр

zasudžać — беларуская лацінка

Слова засуджаць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: