аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова расстыкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
расстыко́ўка мн. расстыко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
расстыко́ўкі мн. расстыко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
расстыко́ўцы мн. расстыко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
расстыко́ўку мн. расстыко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
расстыко́ўкай, расстыко́ўкаю мн. расстыко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
расстыко́ўцы мн. расстыко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абе́руч / абе́ручкі — абедзвюма рукамі
усё жыццё вымаўляеш застанЕмся, а правільна застанЁмся
rasstykoŭka — беларуская лацінка
Слова расстыкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік расстыкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове рассуджэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› расстыко́ваны (12)
(10) адстыко́ўка ‹
› расстыко́ўвацца (14)
(11) падстыко́ўка ‹
› расстыко́ўваць (13)
(10) нестыко́ўка ‹
› рассу́джаны (10)
(11) прыстыко́ўка ‹
› рассу́джаны (10)
(9) сутыко́ўка ‹
› рассуджа́ць (10)
(8) штыко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.