STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова штыкоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
штыко́ўка мн. штыко́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
штыко́ўкі мн. штыко́вак |
| Давальны каму? чаму? |
штыко́ўцы мн. штыко́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
штыко́ўку мн. штыко́ўкі |
| Творны кім? чым? |
штыко́ўкай, штыко́ўкаю мн. штыко́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
штыко́ўцы мн. штыко́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Ад усіх бочак шпунт; пад усе бочкі шпунт — пра чалавека, якога калі трэба і калі не трэба пасылаюць выконваць розныя даручэнні, просьбы.
Польск. szpunt ад ням. spund.падкрэслі беларускую назву велікоднай булкі:
куліч, паска, бабка
štykoŭka — беларуская лацінка
Слова штыкоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік штыкоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове штык-юнкер + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› штыке́цінка (10)
(11) расстыко́ўка ‹
› штыко́ваны (9)
(11) прыстыко́ўка ‹
› штыко́ваны (9)
(9) сутыко́ўка ‹
› штыле́т (6)
(11) баранько́ўка ‹
› шты́ль (5)
(7) цюко́ўка ‹
› шты́ль (5)
(10) расцюко́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
