Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

штыль¹, -ю, мужчынскі род
  Адсутнасць ветру, бязветранае надвор'е (на моры, акіяне, возеры і пад.). Мы з табою на тым разышліся паўстанку, Дзе прадрок навальніцу бязветраны штыль. ← Алесь Звонак. Абрыдла ўсё ў вандроўцы дальняй — Чужая соль, і хлеб чужы, І штыль, і шторм дзесяцібальны, З якім нялёгка падружыць. ← Максім Танк.
  •••
  Мёртвы штыль — поўная адсутнасць ветру.
   [Ад гал. stil.]
штыль², -я, мужчынскі род
  1. Востры стрыжань.
  2. спецыяльны тэрмін Тое, што і шып¹.

❌

штыль

гэта

— стрыжань; шып

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова штыль
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шты́ль мн. штылі́
Родны каго? чаго?	штыля́ мн. штылёў
Давальны каму? чаму?	штылю́ мн. штыля́м
Вінавальны каго? што?	шты́ль мн. штылі́
Творны кім? чым?	штылём мн. штыля́мі
Месны у кім? у чым?	штылі́ мн. штыля́х
Клічная форма	— мн. —

Раптам ты ператвараешся ў чалавека, які нікога не папракае, пазбягае пустых размоў, спакойна глядзіць на людзей, што робяцца чужымі, і добра разумее: усё да лепшага.

Слова штыль (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік штыль — у родным, давальным, творным і месным склоне

штыль

Навігатар

Мемчыкі