Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

штыль¹, -ю, мужчынскі род
  Адсутнасць ветру, бязветранае надвор'е (на моры, акіяне, возеры і пад.). Мы з табою на тым разышліся паўстанку, Дзе прадрок навальніцу бязветраны штыль. ← Алесь Звонак. Абрыдла ўсё ў вандроўцы дальняй — Чужая соль, і хлеб чужы, І штыль, і шторм дзесяцібальны, З якім нялёгка падружыць. ← Максім Танк.
  •••
  Мёртвы штыль — поўная адсутнасць ветру.
   [Ад гал. stil.]
штыль², -я, мужчынскі род
  1. Востры стрыжань.
  2. спецыяльны тэрмін Тое, што і шып¹.

❌

штыль

гэта

— адсутнасць ветру на моры

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова штыль
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	шты́ль мн. —
Родны каго? чаго?	шты́лю мн. —
Давальны каму? чаму?	шты́лю мн. —
Вінавальны каго? што?	шты́ль мн. —
Творны кім? чым?	шты́лем мн. —
Месны у кім? у чым?	шты́лі мн. —
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Раскажаш пра вераб'я, а перакажуць пра жураўля.

(з камара каня рабіць)

Слова штыль (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік штыль — у родным, давальным, творным і месным склоне

штыль

Навігатар

Мемчыкі