аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова штыль
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
шты́ль мн. — |
| Родны каго? чаго? |
шты́лю мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
шты́лю мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
шты́ль мн. — |
| Творны кім? чым? |
шты́лем мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
шты́лі мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
марцовая пара — час заляцанняў, легкадумных паводзін (сакавіцкі час)
кот марцовы — распуснік, юрлівец, кныр, бабздыр, бабадур; пра немаладога — марцовы кавалер, стары бугай
Патолагаанатам памёр, але ўсё роўна паехаў на працу.
štyĺ — беларуская лацінка
Слова штыль (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік штыль — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове штыль + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› штыко́ваны (9)
(9) перысты́ль ‹
› штыко́ўка (8)
(5) уты́ль ‹
› штыле́т (6)
(7) бухты́ль ‹
› штылява́ць (9)
(7) Чэ́рчыль ‹
› штылявы́ (7)
(3) э́ль ‹
› шты́р (4)
(7) Рафаэ́ль ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.