аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
прычы́тваць — дзеяслоў прычэ́п — назоўнік
канцэпт

прычыты

гэта

назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы

праскланяць слова прычыты
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 —

мн.  прычы́ты
Родны
каго? чаго?		 —

мн.  прычы́таў
Давальны
каму? чаму?		 —

мн.  прычы́там
Вінавальны
каго? што?		 —

мн.  прычы́ты
Творны
кім? чым?		 —

мн.  прычы́тамі
Месны
у кім? у чым?		 —

мн.  прычы́тах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.


Хто ў маладосці не юзаў тарашкевіцу, не мае сэрца, хто пазней не перайшоў на афіцыйны правапіс, не мае галавы.

© Чэрчыль

pryčyty — беларуская лацінка

Слова прычыты (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік прычыты — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове прычэп + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› прычыта́ць (9)

(11) свежавы́рыты ‹

› прычы́тванне (11)

(4) сы́ты ‹

› прычы́тваць (10)

(6) нясы́ты ‹

› прычэ́п (6)

(4) шы́ты ‹

› прычэ́п-рэфрыжэра́тар (19)

(4) шы́ты ‹

› прычэ́па (7)

(7) абашы́ты ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

пасведчанне кіроўцы