аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова прэцыпітат
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прэцыпіта́т мн. прэцыпіта́ты |
| Родны каго? чаго? |
прэцыпіта́ту мн. прэцыпіта́таў |
| Давальны каму? чаму? |
прэцыпіта́ту мн. прэцыпіта́там |
| Вінавальны каго? што? |
прэцыпіта́т мн. прэцыпіта́ты |
| Творны кім? чым? |
прэцыпіта́там мн. прэцыпіта́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
прэцыпіта́це мн. прэцыпіта́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Хоць небагаты, але зухаваты.
Хоць голы, але вясёлы.
— Памятаеш, ты ўчора купіў бульбу? Пасля працы купі бульбу.
— А што з ёй здарылася? Яна сапсавалася?
— Не, яна буракі.
precypitat — беларуская лацінка
Слова прэцыпітат (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прэцыпітат — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прэцыпітатар + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прэцыё́зны (9)
(6) аратат ‹
› прэцызі́йнасць (13)
(7) каміта́т ‹
› прэцызі́йны (10)
(9) пальміта́т ‹
› прэцыпіта́тар (12)
(6) лакта́т ‹
› прэцыпіта́тны (12)
(11) бутыллактат ‹
› прэцыпіта́цыя (12)
(7) тракта́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.