аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова прэцыпітацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
прэцыпіта́цыя мн. прэцыпіта́цыі |
| Родны каго? чаго? |
прэцыпіта́цыі мн. прэцыпіта́цый |
| Давальны каму? чаму? |
прэцыпіта́цыі мн. прэцыпіта́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
прэцыпіта́цыю мн. прэцыпіта́цыі |
| Творны кім? чым? |
прэцыпіта́цыяй, прэцыпіта́цыяю мн. прэцыпіта́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
прэцыпіта́цыі мн. прэцыпіта́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
у жываце салаўі пяюць — хто-н. вельмі хоча есці, адчувае моцны голад
Знаходзьце час адпачываць, бо праца ёсць заўсёды, а жыццё мае ўласцівасць заканчвацца.
precypitacyja — беларуская лацінка
Слова прэцыпітацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік прэцыпітацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове прэцыпіцін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› прэцыпіта́т (10)
(9) ліміта́цыя ‹
› прэцыпіта́тар (12)
(11) дэліміта́цыя ‹
› прэцыпіта́тны (12)
(11) дэкапіта́цыя ‹
› прэцыпіці́н (10)
(11) пальпіта́цыя ‹
› прэцыраты́чны (12)
(10) крэпіта́цыя ‹
› прэ́ць (5)
(12) дэкрэпіта́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.