STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова крэпітацыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
крэпіта́цыя мн. крэпіта́цыі |
| Родны каго? чаго? |
крэпіта́цыі мн. крэпіта́цый |
| Давальны каму? чаму? |
крэпіта́цыі мн. крэпіта́цыям |
| Вінавальны каго? што? |
крэпіта́цыю мн. крэпіта́цыі |
| Творны кім? чым? |
крэпіта́цыяй, крэпіта́цыяю мн. крэпіта́цыямі |
| Месны у кім? у чым? |
крэпіта́цыі мн. крэпіта́цыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
сядун — чалавек, які вядзе маларухомы лад жыцця, нерухавы, бяздзейны, пасіўны; дамасед
Веган, які талерантна глядзіць на мясаедаў, хот-дог фрэндлі.
krepitacyja — беларуская лацінка
Слова крэпітацыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік крэпітацыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове крэп-кашамір + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› крэпі́раваны (11)
(11) дэкапіта́цыя ‹
› крэпі́раваны (11)
(12) прэцыпіта́цыя ‹
› крэпі́раваны (11)
(11) пальпіта́цыя ‹
› крэ́пка (6)
(12) дэкрэпіта́цыя ‹
› крэ́пкі (6)
(11) сульфіта́цыя ‹
› крэ́пнуць (8)
(13) дэсульфіта́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
